Για μερικούς ''ανθρώπους'' στην Ελλάδα δυστυχώς είναι συνήθεια να αφήνουν το ζώο τους να ζευγαρώνει, άλλοτε ''κατά λάθος'' αφού το αφήνουν να πάει βόλτα μόνο του, αστείρωτο και άλλοτε ακόμα και εν γνώσει τους, για να ''νιώσει τη χαρά της μητρότητας''. Επειδή όμως δεν μπορούν να συντηρήσουν ή να βρουν σπίτι για τα μωρά, κουτάβια ή γατάκια, τα βάζουν σε σακούλες, όπως έχει δημοσιεύσει το adespoto.gr και τα πετάνε στα σκουπίδια ή σε χωράφια, καταδικάζοντας τα σε θάνατο από πνιγμό. Δείτε την παρακάτω ιστορία. Η Ιστορία αρχίζει όμορφα.
Η πανέμορφη σκυλίτσα γέννησε τα πρώτα της σκυλάκια. Και ως τρυφερή μαμά, τα φρόντιζε, τα εγλυφε για να τα καθαρίσει, τα τάιζε...
Μέχρι που της τα πήραν. Τί θα γινόταν αυτά τα σκυλάκια όταν θα ΜΕΓΑΛΩΝΑΝ?...
ο "άνθρωπος" ιδιοκτήτης της σκυλίτσας, μιας και δεν τα ήθελε στα πόδια του, τα έβαζε σε μία πλαστική σακούλα και τα έριχνε στο βόθρο.
Τα έπνιγε.
Πέρναγαν τα χρόνια... Η σκυλίτσα έκανε κι άλλα σκυλάκια... κι άλλα, κι άλλα.
Που είχαν όλα την ίδια τύχη. Ο ιδιοκτήτης, τα επνιγε.
Την σκυλίτσα την αγαπούσε. Ήταν δική του. Ήταν... φιλόζωος...
Μια μέρα άκουσε φρενάρισμα δυνατό. Βγήκε να δει. Και είδε την... αγαπημένη του σκυλίτσα νεκρή στο δρόμο.
Την είχε λιώσει αυτοκίνητο.
Πέρασε κι άλλος καιρός... Μια μέρα πήγε για ψάρεμα, στη λίμνη του χωριού του.
Και δεν γύρισε ποτέ.
Τον πήρε στα βάθη της η λίμνη, για να δει πώς ήταν αυτό που τόσες φορές έκανε.
Πώς είναι να πνίγεις.
Πνίγηκε για να το καταλάβει.
Η ιστορία αυτή λέγεται ότι είναι πραγματική. Και είναι μια τρανή απόδειξη πως όταν κάνουμε κάτι προκαλώντας κακό σε κάποιον άλλο, το μόνο βέβαιο είναι ότι η ίδια η ζωή θα μας το γυρίσει πίσω σαν μπούμερανγκ.
adespoto
